Autumn

Autumn

 

Dreams have escaped through the window, outside which I can hear the birds chirping.
The window is open and I’m breathing in the brisk early morning air.
The branches of the tree outside are growing higher and in a few years will invite themselves inside the house.
But we won’t be waking up here anymore then.
Somebody else will be dreaming their dreams in this bedroom…
I turn my head towards the window and see the soft sun rays and the leaves shivering in the wind.
A cold, pervasive, annoying wind that brings Autumn.
Time to take our coats out of the wardrobe.

Advertisements

About books/O książkach

EN

When I was five or six years old, thanks to my curiosity, my Mum and my Brother I learnt how to read. Since then, books became a huge part of my life. One of my best memory from that time was when I was reading to my fellow preschoolers in a kindergarten while our teacher was having her lunch. I felt so special, as nobody else in the group had mastered this skill yet. I also remember when during one summer break I visited the library so often that the lady who was working there banned me on borrowing so many books at once, because she didn’t believe that I read them all during such a short time! As if there had been soo many children who wanted to read during summer…
I’ve read so many novels, fiction, crime and real life stories that it is really difficult for me to choose my favourite book. Yet, there are some authors I adore like William Wharton, Paulo Coelho, Oriana Fallaci and Patricia Cornwell.
When I was at primary school I loved the story of Anne of Green Gables by Lucy Maud Montgomery. How much I liked to be so self-confident and optimistic as she was!
Then I was presented with ‘The Secret Garden’, a novel by Frances Hodgson Burnett which took me to a different world, full of secrets which I fell in love with. Until now I like mystery stories best.
I have read a horror story once and I will not do it again! The same is with horror films. No, thank you. My nervous system is too fragile!

For me  the most memorable and precious are the books and writers that encourage me to visit some places, to read some more books or the ones that simply teach me something.
One of such books was ‘Notre-Dame de Paris’ by Victor Hugo. The story of hunchbacked Quasimodo engrossed me so much that when I went to Paris my high point of the journey wasn’t the Eiffel Tower but Notre Dame Cathedral!
And one of such writer was an Italian journalist Oriana Fallaci who interviewed the legendary Polish leader Lech Walesa. This moment was shown in the film  ‘Walesa. Man of hope’, which was the main reason I watched it.

That is the reason why I love books. Not only do they excite one’s imagination, but also encourage to learn new facts, places, authors, lead to discussion and reflection.

I’d like to share my reviews of some of the books I read and I hope you will like them.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

PL

Kiedy miałam pięć lub sześć lat, dzięki mojej ciekawości, Mamie i Bratu nauczyłam się czytać. Od tego czasu książki stanowią część mojego życia. Jednym z ulubionych wspomnień z mojego dzieciństwa jest pora obiadowa w zerówce dla opiekunki, która w spokoju mogła zjeść zupę, kiedy to ja czytałam moim rówieśnikom. A że oni jeszcze wtedy nie opanowali tej umiejętności, czujam się wyjątkowo.
Pamiętam także, gdy podczas jednych z wakacji odwiedzałam osiedlową bibliotekę tak często, że Pani, która tam pracowała zabroniła mi wypożyczać tak dużo książek za jednym razem, bo nie mogła uwierzyć, że je wszystkie czytam! Taaak, wiele dzieci wtedy chciało ślęczeć nad lekturą w lato….
Przeczytałam tyle powieści, kryminałow, fikcyjnych i prawdziwych opowiadań,rozmów-wywiadów, że naprawdę trudno jest mi wybrać ulubiony tytuł. Jednakże mam ukochanych autorów, takich jak William Wharton, Paulo Coelho, Oriana Fallaci i Patricia Cornwell.
W podstawówce uwielbiałam historię Ani z Zielonego Wzgorza, napisaną przez Lucy Maud Montgomery. Pewnie dlatego, że chciałam być tak pewną siebie optymistką, jak ona, co raczej mi się nie udało…
Jakiś czas później dostałam w prezencie ‘Tajemniczy Ogród’ , Frances Hodgson Burnett, powieść, która przeniosła mnie do innego,pełnego tajemnic świata. Co z kolei spowodowało, że najbardziej lubię czytać zagadkowe opowieści.
Jedynym rodzajem książki, któremu mówię ‘nie, dziękuję’ jest horror. To samo z filmami tego gatunku. Mój system nerwowy jest za słaby!

Najbardziej cenię i pamiętam te tytuły i autorów, którzy zachęcają mnie do zwiedzenia i poznania różnych miejsc, do przeczytania kolejnej książki, lub po prostu czegoś mnie uczą.
Jedną z takich książek była ‘Katedra Marii Panny w Paryżu’ Wiktora Hugo. Historia garbatego Quasimodo ujęła mnie tak bardzo, że gdy pojechałam do Paryża, moim głównym punktem wycieczki nie była wcale wieża Eiffla, ale właśnie Katedra Notre-Dame!
A jedną z takich autorek była włoska dziennikarka Oriana Fallaci, która przeprowadziła wywiad z legendarnym Lechem Wałęsą. Ten wywiad pojawił się w filmie o naszym byłym prezydencie pod tytułem ‘ Wałęsa. Człowiek z nadziei’ i chciałam go zobaczyć głównie  z tej przyczyny.

Właśnie dlatego kocham książki. Nie tylko działają na wyobraźnię, ale także zachęcają do poznania nowych faktów, miejsc i autorów, skłaniają do dyskusji i przemyśleń.

Chciałabym się z Wami podzielić recenzjami niektórych z nich mając nadzieję, że Wam się spodobają i zachęcą do komentarzy.

My Mum is a Superwoman

Mama1

ENG

When I was a little child and had to go to a doctor, after the visit my Mother used to take me to a shop to buy me a toy or a board game to make me feel better. When I was older and was unwell she cooked me my favourite meals and got me my beloved sweets and fruits.
But when my world was falling apart, she didn’t buy me anything, instead she gave me something more valuable, something I needed the most – her presence and words of comfort and support. I remember her telling me real stories of people who experienced hard times and who managed to find the strength to go on, so that I could find this kind of strength in me. And I did. Thanks to her I started enjoying my life again.
My Mother has gone through really tough moments in her life but she has never lost serenity and could always see the bright side. She is the one who reminds me to be thankful and grateful for what I have and has achieved – something that I very often forget to do. She is also one of few people who has forever believed in me and who helps me to conquer my self doubt every time when I think I cannot complete another goal. She gives me the confidence I sometimes lack and reminds me that every cloud has a silver lining.
Even though we sometimes have different opinions, she is always there, listening to me, giving advice, holding my hand and offering shoulder to cry on. I owe her so much and can only hope that I will be such a good mother to my child giving him this great love she gives me every day.

My Mom, my Friend, my Superwoman.

PL

Kiedy byłam małą dziewczynką i musiałam iść do lekarza, moja Mama zawsze po wizycie  zabierała mnie do kiosku i kupowała zabawkę lub grę planszową, abym poczuła się lepiej. Kiedy byłam starsza i chorowałam, gotwała mi ulubione dania i przynosiła ukochane słodycze i owoce.
Ale kiedy mój świat zaczął się walić, nie kupiła mi nic. Zamiast tego otrzymałam od niej coś o wiele bardziej cenniejszego, coś czego potrzebowałam najbardziej – jej obecność oraz słowa otuchy i wsparcia. Pamiętam, kiedy opowiadała mi historie ludzi poszkodowanych przez los oraz jak udało im się odnaleźć siłę, aby te przeszkody pokonać. Robiła to, abym ja także znalazła w sobię tę siłe. I tak się stało. Dzięki niej zaczęłam cieszyć się życiem na nowo.

Życie mojej Mamy nie zawsze było usłane różami, ale nigdy nie straciła pogody ducha i zawsze potrafiła pozytywnie spojrzeć na świat. To Ona przypomina mi, aby dziękować za to, co mam i co już osiągnęłam – rzeczy, o których często zapominam. Ona także jest jedną z tych niewielu ludzi, którzy zawsze we mnie wierzyli i pomagali mi odzyskać wiarę w osiągnięcie kolejnego celu, który sobie wyznaczyłam. To Ona daje mi pewność siebie, której czasami mi brakuje i powtarza, że w każdej złej sytuacji można znaleźć coś dobrego.

I choć zdarza nam się mieć odmienne zdania, jest osobą, na którą zawsze mogę liczyć, która zawsze wysłucha i doradzi. Bardzo dużo jej zawdzięczam i mogę tylko mieć nadzieję, że kiedyś także będę taką dobrą matką dla swojego syna dając mu tę bezgraniczną miłośc, którą daje mi Ona.

Moja Mama, Przyjaciółka, Superkobieta.